Managen van Innovatie

 

Zoveel mogelijk goede ideeën, daar ben je als onderneming naar op zoek. Om deze vervolgens goed uit te werken. Helaas komen goede ideeën niet vanzelf. Misschien de meest briljante wel, maar de overige zeker niet. Daarom spreken we van een innovatieproces. Een proces dat zorgvuldig gemanaged moet worden om tot een goed resultaat te komen. Vanzelfsprekend, lijkt me. Toch is het dilemma dat de meeste goede innovaties niet gemanaged zijn. Een innovatieproces goed managen is niet makkelijk. Een goede verdeling van de rollen en een juist gebruik van innovatiemodellen kan wel van grote invloed zijn.

Toch eerst nog even een voorbeeld om te tonen dat het niet makkelijk is: Stel dat je een goed idee hebt, ben je er dan? Helaas is er dan nog het verschil tussen ‘new to you’ en ‘new to the world.’ En blijkt het idee uitgewerkt en al op de markt aanwezig te zijn. Of is er op zijn minst patent op aangevraagd. En omdat het IQ nu eenmaal normaal verdeeld is, is de kans dat dit voorkomt groot. Dit is overigens niet bedoeld om innovaties af te remmen. Maar wel om alles in een reëel perspectief te plaatsen.

Het managen van een innovatieproces betekent niet strak organiseren. Creativiteit moet namelijk getolereerd worden en niet gedood. En creativiteit is nodig om een gezonde chaos te waarborgen. Het fundamentele probleem van innovatie is dan ook het vinden van de juiste personen die de juiste vorm van chaos creëren. Theoretisch mooi gezegd, maar de praktijk is weerbarstiger. Alleen bottom up  leidt tot ongezonde chaos, alleen top down leidt tot  te weinig ideeën. Een projectmatige aanpak is derhalve aan te raden om innovaties te managen. De deelnemers in de projecten moeten dan wel beoordeeld worden op de prestatie binnen het project. Dit wordt vaak niet gedaan, wat leidt tot lagere prestaties. Een project en de lijn moeten behandeld worden als twee gescheiden gebieden.

Gesteld is dat de juiste mix van personen nodig is om binnen een onderneming te kunnen innoveren. Drie rollen moeten onderscheiden worden: de sponsor, de champion en de gatekeepers. Er zal een sponsor moeten zijn, die het innovatieproces ondersteunt. De champion moet binnen de onderneming vooruit kunnen lopen en dit moet ook door de organisatie gesteund worden. De gatekeepers zijn degenen die het proces kritisch volgen en die informatie inbrengen die vitaal is voor het proces. Misschien dat de man, de ramp en het plan een andere manier is om naar een innovatieproces te kijken. De man is nodig om het proces te sponsoren, de ramp is noodzakelijk om de organisatie te doen inzien dat er geïnnoveerd moet worden en het plan zal het geheel moeten managen.

Een belangrijke les die de theorie ons leert, is dat door het not-invented-here syndrome het noodzakelijk is om teams te wijzigen. Dit om nieuwe informatie een rol te laten spelen tijdens het proces. Voorkomen moet worden dat teams ervan uitgaan alles al wel te weten of dat teams zich voor bedreigende informatie afschermen. Het motto is dan ook: ‘Never change a winning team? Winning teams always lose in the end!’

 

 

 

vrijdag 26 februari 2010